و به تعبير ديگر قلب آدمى همچون آئينه است و وجود هستى پروردگار همچون آفتاب عالمتاب ، اگر اين آئينه را زنگار هوى و هوس تيره و تار كند نورى در آن منعكس نخواهد شد ، اما هنگامى كه در پرتو تقوى و پرهيزگارى صيقل داده شود و زنگارها از ميان برود نور خيره كننده آن آفتاب پر فروغ در آن منعكس مىگردد و همه جا را روشن مىسازد . لذا در طول تاريخ در حالات مردان و زنان پرهيزكار روشنبينىهايى مشاهده مىكنيم كه هرگز از طريق علم و دانش معمولى قابل درك نيست ، آنها بسيارى از حوادث را كه در لابلاى آشوبهاى اجتماعى ريشه آن ناشناخته بود به خوبى مىشناختند و چهره‌هاى منفور دشمنان حق را از پشت هزاران پرده فريبنده مىديدند ! . اين اثر عجيب تقوى در شناخت واقعى و ديد و درك انسانها در بسيارى از روايات و آيات ديگر نيز آمده است ، در سوره بقره آيه 282 اتَّقُوا اللَّه وَيُعَلِّمُكُمُ اللَّه : « تقوى پيشه كنيد و خداوند بشما تعليم مىدهد » و در حديث معروف آمده است « المؤمن ينظر بنور اللَّه » : « انسان با ايمان با نور خدا مىبيند » و در « نهج البلاغه » در كلمات قصار مىخوانيم « اكثر مصارع العقول تحت بروق المطامع » : « زمين خوردن عقلها غالبا به خاطر برق طمع است كه چشم عقل را از كار مىاندازد و پرتگاه‌ها و لغزشگاهها را نمىبيند . » ثالثا - از نظر تجزيه و تحليل عقلى نيز پيوند ميان تقوى و درك حقايق قابل فهم است ، زيرا مثلا جوامعى كه بر محور هوى و هوس مىگردد و دستگاه‌هاى تبليغاتى آنها در مسير دامن زدن به همين هوى و هوسها گام بر مىدارد ، روزنامه‌ها مروج فساد مىشوند ، راديوها بلندگوى آلودگى و انحرافات مىگردند ، و تلويزيونها در خدمت هوى و هوسند ، بديهى است در چنين جامعه اى تميز حق از